Siłownia

Zbyt intensywny wysiłek powoduje, że nie chudniesz, tylko wyrabiasz sobie kondycję. Poza tym niektóre zajęcia wymagają przygotowania - na przykład znajomości podstawowych kroków w stepie czy aerobiku.

Jakie wady ma ćwiczenie w klubie?

Cała grupa wykonuje te same ćwiczenia, z taką samą liczbą powtórzeń, nie można więc bardzo precyzyjnie "rzeźbić" swojego ciała. Instruktorka ma pod opieką 15 - 20 osób i nie może cały czas kontrolować, czy każdy ćwiczy poprawnie (powinna podczas powtórzeń ćwiczenia przejść się po sali, przyglądając się każdemu).

- Podskoki i niewłaściwie wyko-nywane ćwiczenia mogą prowadzić do mikrourazów i przeciążeń stawów oraz kręgosłupa. Po długim czasie uprawiania takich ćwiczeń te mikrourazy mogą się na siebie nałożyć, powodując kontuzje i bóle - uważa Krzysztof Kilich. Nie grozi to oczywiście każdemu. Na urazy bardziej narażone są osoby starsze.

On z kolei zachęca do korzystania z siłowni - najlepiej pod opieką trenera osobistego. Tu można na specjalnych przyrządach precyzyjnie ćwiczyć poszczególne grupy mięśni. Trener, w zależności od twoich

potrzeb, dobierze kolejność przyrządów, obciążenie (można manewrować obciążnikami na maszynach i na rowerach, bieżniach i stepperach, na których odbywa się zwykle rozgrzewka) i liczbę powtórzeń.

Idąc pierwszy raz na siłownię, powinnaś powiedzieć trenerowi, co chcesz osiągnąć - czy schudnąć, wypracować mięśnie, czy nabrać kondycji. Jeżeli na twojej siłowni nie ma instruktora, nie warto tam chodzić. Nawet jeżeli nabrałaś już doświadczenia gdzie indziej, instruktor powinien co jakiś czas "przeprogramować" twój zestaw ćwiczeń.

- Na siłowni można nie tylko wypracować mięśnie, można też skutecznie schudnąć - przekonuje Krzysztof Kilich. Nie bój się, że zaczniesz wyglądać jak kulturysta - droga do bicepsów jest długa, nie wystarczą do tego dwie - trzy tygodniowo wizyty na siłowni.

Najlepiej jest ćwiczyć dłużej, aż półtorej godziny, ponieważ przeplata się różne rodzaje ćwiczeń: na przykład 12 minut pedałowania na rowerku stacjonarnym (aerobowy trening dla kobiet - na ukrwienie i dotlenienie mięśni), potem ćwiczenia siłowe na maszynach po 15 - 20 powtórzeń (10 minut), potem rowerek (12 minut), znowu ćwiczenia siłowe (10 minut), stepper (12 minut), ćwiczenia siłowe i na koniec rozluźniający rowerek.

zdrowe jedzenie ma zbawienny wpływa na funkcjonowanie naszego organizmu dlatego też warto poznać zasady zdrowego odżywiania i stosować je każdego dnia. Pomocne mogą być poniższe przepisy zgodne z piramidą zdrowego żywienia.
Jedzenie a zdrowie

Nadchodzi wiosna, która jest najlepszą porą roku na zmianę nawyków żywieniowych. Po zimie czujemy się ociężali i nasza waga lekko poszła w górę. Aby czuć się znów dobrze w swojej skórze doceńmy urok warzyw i owoców, które zawierają największą dawkę witamin i minerałów potrzebnych naszemu organizmowi.
Pokarm chemiczny czyli taki, który ma długi termin ważności, długo zachowuje świeżość i ładny wygląd jest wzbogacony chemią, która jest bardzo szkodliwa dla naszego organizmu.
Spożywanie takich pokarmów naraża nasz organizm na wiele chorób cywilizacyjnych i schorzeń:
- niestrawność,
- zgagę,
- zaparcia,
- zespół jelita nadpobudliwego,
- uchyłkowatość jelita grubego,
- choroby wrzodowe,
- kamicę nerkową i żółciową,
- nadciśnienie tętnicze,
- miażdżyce,
- zatory i zakrzepy krwionośne,
- raka żołądka, trzustki, jelita grubego,
- otyłość,
- cukrzycę
- przewlekłe choroby wątroby,

W obecnych czasach większość z nas popełnia bardzo dużo błędów w odżywianiu. Spożywamy zbyt dużo słodyczy, tłustych potraw, palimy papierosy, pijemy duże ilości kawy i alkoholu, żyjemy w ciągłym stresie co wiąże się z nieregularnym jedzeniem i częstym odwiedzaniem knajp typu fast-food.

Do najczęstszych błędów w odżywianiu należą:

zbyt mała ilość błonnika w produktach przez nas spożywanych, błonnik zawarty jest w warzywach, jarzynach strączkowych, owocach i produktach zwanych „pełnymi”. Obniża poziom cukru we krwi, zmniejsza przyswajalność węglowodanów, minimalizuje toksyczne działanie substancji dodawanych do potraw.
spożywanie w zbyt dużych ilościach mąki, cukru białego, soli. Biały cukier podnosząc poziom cukru we krwi zwiększa ryzyko zachorowań na choroby układu krążenia, serca, próchnicy, otyłości, nadciśnienia, choroby wieńcowej, cukrzycy typu II, zwiększa poziom trójglicerydów i cholesterolu. Ważne jest aby wybierać produkty z nieoczyszczonej mąki czyli chleb razowy, makaron, ryż pełnoziarnisty, owoce, warzywa strączkowe.
spożywanie zbyt dużej ilości tłuszczu zawartego w produktach smażonych, fast-foodach, słodyczach. Tłuszcze możemy podzielić na trzy grupy: pochodzenia zwierzęcego nasycone (mięso wieprzowe, wołowe, pełnotłuste produkty mleczne, jaja), pochodzenia zwierzęcego nienasycone (ryby, owoce morza), pochodzenia roślinnego (orzechy, oliwa z oliwek, olej rzepakowy, słonecznikowy, sojowy). Tłuszcze pochodzenia zwierzęcego nasycone i tłuszcze pochodzenia roślinnego są tłuszczami, na których powinna bazować nasza dieta.

Dobrze skomponowana dieta powinna opierać się na kilku ważnych zasadach:

- dużo warzyw, owoców, produktów strączkowych, białka w postaci ryb, drobiu, oliwy z oliwek, roślin strączkowych,
-powinna być różnorodna,
- unikaj tłuszczy zwierzęcych, słodyczy, cukru,
- ogranicz spożywanie mleka i jego przetworów,
- zaleca się produkty fermentowane: jogurty naturalne, kefiry, twarożki, zsiadłe mleko,
- unikaj alkoholu, wyjątkiem jest czerwone wino, które obniża ryzyko chorób serca i układu krążenia, wpływa korzystnie na trawienie.

Obecnie na rynku Thermacuts jest jednym z najbardziej cenionych preparatów odchudzających. Swój sukces zawdzięcza odpowiedniemu doborowi składników oraz (co potwierdzają testy kliniczne) brakowi skutków ubocznych. Jego działanie jest najefektywniejsze kiedy stosowanie połączone jest z wysiłkiem fizycznym.

Chodzi o to że tłuszcz którego chcemy się pozbyć jest magazynowany w specjalnym typie komórek. Te komórki wykorzystywane są przez organizm tylko w sytuacjach ekstremalnych lub przy zwiększonej aktywności fizycznej.
W naszej cywilizacji fakty są takie że większość z nas ma siedzący tryb życia. Badania pokazują natomiast że do zachowania właściwej sylwetki poza zdrową dietą konieczne jest przynajmniej pół godziny ruchu dziennie na świeżym powietrzu.

Dlatego dzienny program ćwiczeń przewidziany w kuracji odchudzającej przy stosowaniu preparatu Thermacuts zakłada właśnie 20-30 minut ćwiczeń.
Dzięki zawartym w nim naturalnym składnikom proces spalania tłuszczu jest wtedy największy.

Odpuszczając sobie ćwiczenia również możemy spodziewać się efektu ale już nie tak spektakularnego. Jedną z przyczyn niezupełnych rezultatów działania Thermacuts jest właśnie zaniechanie odpowiedniej dawki ćwiczeń fizycznych.
Serdecznie zachęcamy do zmiany trybu życia i wygospodarowania tych 30 min dziennie aby szybko osiągnąć upragnioną sylwetkę i cieszyć się dobrym zdrowiem.

Pamiętaj że chodzi o uzyskanie jak największych korzyści ze stosowania preparatu Thermacuts - na tym Ci przecież zależy! To dla Twojego dobra wiec pomimo zabiegania, zmęczenia i tysiąc problemów spróbuj dać sobie szanse zgrabną sylwetkę.

Adipex i Meridia to nazwa tego samego leku czyli Sibutramine hydrochloride. Jest to Inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin głównie noradrenaliny i serotoniny. W teorii jest to lek ułatwiający normalizację masy ciała, w praktyce używa się go w terapii odchudzającej. Jego działanie objawia się nasileniem po posiłkowego uczucia sytości oraz przypuszczalnie na zwiększeniu wydatku energetycznego poprzez zwiększenie termogenezy. Lek podany doustnie dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego i w znacznym stopniu ulega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Sibutramina osiąga maksymalne stężenie we krwi po 1,2 h. Okres półrozkładu wynosi około 1,1 h. Farmakologicznie czynne metabolity osiągają stężenie maksymalne we krwi po 3 h, a ich T0,5 wynosi odpowiednio 14 i 16 h. Po 4 dobach podczas codziennego stosowania preparatu stężenia obu metabolitów osiągają stan stacjonarny. Główną drogą eliminacji sibutraminy i jej czynnych metabolitów są przemiany metaboliczne zachodzące w wątrobie.

Wiecej o tym dowiesz sie na FITNESS Forum

Masaż to zabieg polegający na sprężystym odkształcaniu tkanek. Poprzez lata powstało mnóstwo technik masażu od głaskania, ucierania, ugniatania, oklepywania po wyciskanie i wstrząsanie. Masaż ma nie tylko rolę leczniczą, relaksacyjną. I chociaż wywodzi się z obrzędów religijnych to jest bardzo często stosowany w odchudzaniu czy w terapii wspomagającej odzyskiwaniu sprawności po wypadkach i urazach.

Jeżeli nie chcemy odwiedzać często masażysty to możemy zainwestować w masażer. Chociaż nie jest to mały wydatek jednak na pewno jest korzystniejszym wydatkiem niż częste wizyty u masażysty. Masażery to sprzęt masujący który w zależności od funkcji stosowany może być do masowania stóp, nóg, pleców, całego ciała, usuwać cellulit, działa leczniczo i relaksująco. To intensywny ruch skurcza i rozkurcza mięśnie co ma efekt odchudzający i antycellulitowy. Celem masażu może być kilka rzeczy: leczenie, relaks lub przygotowanie do zwiększonego wysiłku mięśni, rozgrzanie mięśni. Z reguły masażery pozwalają masować praktycznie wszystkie części ciała: uda, podudzie, ramiona, piersi. Masażery są wskazane przy wszystkich bólach i osłabieniu mięśni gdyż w taki sposób przygotowuje je do pracy przy okazji zapobiegając bólom.

Kupując odpowiedni masażer musimy pamiętać, żeby sprzęt można było dopasować indywidualnie, ucisk powinien być regulowany a sam masażer zaopatrzony w taśmy wspierające kręgosłup. Niektóre masażery posiadają mechanizm elektroniczny zaopatrzony w szereg programów masażu lub możliwość zapamiętywania wybranych instrukcji. Dzięki specjalnym programom i odpowiedniej długości ich trwania można szybko wymodelować sylwetkę i pozbyć się tłuszczu z brzucha, talii, pośladków, pomaga zlikwidować rozstępy poporodowe. Masaż poprawia mikrocyrkulację przez co skóra staje się gładka, jędrna, ma ładniejszy kolor i dłużej zachowuje zdrowie.

Mając na uwadze powyższe rozważania, przede wszystkim przed rodzicami stoi ważne zadanie: pomóc chłopcu przebić się przez pole bitwy między tradycyjnym a współczesnym poglądem na męskość, by stał się pełnowartościowym mężczyzną. Aby cel ten osiągnąć, należy znać choć powierzchownie najważniejsze etapy rozwoju chłopców, a także podstawowe różnice między płciami.

Chłopiec od narodzin do szóstego roku życia (czyli w „wieku łagodności”) potrzebuje wiele miłości, by sam potrafił ją okazywać. Uczy się bliskości, radości, ciepła, zaufania, życzliwości. Dziecko potrzebuje przede wszystkim więzi (przynajmniej z jedną osobą). Nie można jednak zapominać, iż budowanie więzi rozpoczyna się już od momentu poczęcia, w czym ojciec również powinien w pełni uczestniczyć. Dziecko bowiem w procesie rozwojowym potrzebuje i matki i ojca. Dzięki temu możliwy jest jego prawidłowy rozwój psychoseksualny. Jednakże warto podkreślić, iż w tym czasie główną rolę odgrywa matka dziecka. To od niej uczy się miłości i to ona jest źródłem pochwał, czułości i wiedzy na temat dziewczynek/kobiet.

W tym wieku już ujawniają się różnice między płciami. Niemowlęta płci żeńskiej silniej reagują na ludzkie twarze oraz mają bardziej rozwinięty zmysł dotyku. Chłopcy zaś są silniejsi, szybciej rosną i bardziej przeżywają rozłąkę z matką (w przypadku chłopców żłobek nie jest wskazany!). Roczny chłopiec bawiąc się, z reguły jest bardziej ruchliwy i potrzebuje więcej przestrzeni. Przedmioty są przez niego chętnie brane do rąk i poznawane poprzez obracanie i wszelką inną manipulację. Chłopcy budują wysokie wieże z klocków, dziewczynki zaś tworzą konstrukcje niższe.

W okresie przedszkolnym nowe dziecko w grupie jest przez chłopców ignorowane, dziewczynki z kolei zauważają nową osobę i próbują się z nią zaprzyjaźnić. Niestety, chłopcy są surowiej karani, mniej przytulani niż dziewczynki, mocniej i częściej są bici. Należy zdać sobie sprawę z tego, jaką w tym ważnym momencie życia wyrządza się krzywdę chłopcom (i nie tylko im). Przemoc ukierunkowana na dziecko, jest złem. Złem, które wydaje w bliższej lub dalszej przyszłości ogromny owoc zniszczenia w jego świecie. Dziecko bite - bije, zawstydzane - zawstydza, poniżane – poniża… Zadaniem rodziców jest nakreślenie już od niemowlęctwa bezpiecznych granic postępowania ich synów. Granice te pozwolą obyć się bez aktu bezradności, jakim są kary cielesne i przemoc psychiczna.

Dobry rodzic uczy małego chłopca, iż mężczyźni mogą być i dynamiczni, i łagodni, nie krytykują płaczu i słabości, czyli nie powielają krzywdzących stereotypów płciowych. Wychowując chłopca, należy pamiętać, iż dziecko w tym wieku nie przejmuje się swoją płcią i nie trzeba je nakłaniać do tego! Chłopiec może łapać żaby, ale może też karmić misia „na niby”. Nic nie stoi na przeszkodzie, by eksperymentował z zabawami i zabawkami, bez względu na swoją płeć.

Kolejny etap w rozwoju chłopca to „nauka bycia mężczyzną” (od 6 do 13 roku życia). Mniej więcej w wieku 6 lat chłopiec kieruje swoją szczególną uwagę na ojca (lub ojczyma, czy innego dorosłego mężczyznę ze swego otoczenia). Chce nauczyć się, jak ”być mężczyzną”, obserwując, naśladując i przebywając z ojcem (i nie tylko). Następuje szukanie wzoru mężczyzny, a ojciec niewątpliwie ma wielką szansę, by zbudować podstawy męskości syna. Nie oznacza to, że matka powinna się wycofywać z życia chłopca. Powinna ona nadal dostrzegać problemy syna i sprawdzać, czy jej dziecko nie czuje się zagubione.

Istotne jest także zadbanie rozwój zdrowej seksualności chłopca. Przekazując wiedzę o tak ważnej sferze życia, należy „wyprzedzić” niedokładną i zwulgaryzowaną wizję seksualności, nakreślony przez rówieśników na podwórku czy w szkole. Chłopca należy uczyć, jaka jest różnica między sympatią, pożądaniem i miłością. Do 16 roku życia nie należy także pochwalać tendencji do erotyzacji relacji dziewczynka – chłopiec. Syn także powinien być nauczony szacunku do wszystkich ludzi, bez względu na płeć czy orientację seksualną. Nie uniknie się masturbacji rozwojowej, która (co trzeba mocno zaznaczyć) nie jest szkodliwa, dlatego też nie należy odnosić tego przejściowego zachowania do religii i grzeszności (reagować należy, gdy dziecko w czasie masturbacji eksperymentuje z przedmiotami lub wówczas, gdy masturbacja jest instrumentalna, nastawiona na osiągnięcie innych, niż przyjemność, celów).

Rodzice nie powinni spokojnie przejść obok tematu pornografii. Trzeba o niej rozmawiać, tłumacząc, że erotyczność jest wtedy dobra, gdy promuje związki szczęśliwe, oparte na wzajemnym szacunku. Pomoże to uniknąć przedmiotowości w przyszłych emocjonalnych związkach syna.

Około 14 roku życia następuje „stawanie się mężczyzną”. W tym czasie chłopcy potrzebują mentorów, czyli innych dorosłych. To oni osobiście zajmują się chłopcami i pomagają w sposób stopniowy wejść w świat mężczyzn. Starsze społeczeństwa symbolicznie stosowały obrzędy inicjacyjne, a mentorów zdecydowanie było więcej. Dziś rolę mentorów powinni pełnić trenerzy, drużynowi, wychowawcy czy inni dorośli, zaangażowani w pracę z młodzieżą. Trzeba pamiętać, że jeśli brak jest społeczności, do której dzieci mogłyby należeć, stworzą one sobie własną, a najgorsze, co można zrobić młodym ludziom, to pozostawić ich całkiem samych.